Το πολυαναμενόμενο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο της Google ξεπέρασε τα νομικά και τεχνικά προβλήματα που αντιμετώπιζε και το εμπόδιζαν να ανοίξει το καλοκαίρι όπως είχαν σχεδιάσει στελέχη της εταιρείας, άνοιξε τις πόρτες του στις ΗΠΑ και έβαλε τη Google και σε νέα «χωράφια».

Ένας από τους χιλιάδες λόγους που το ίντερνετ διαδόθηκε πάρα πολύ γρήγορα σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν επειδή κάλυψε και ακόμα καλύπτει ανθρώπινες ανάγκες όπως την επικοινωνία μεταξύ ατόμων όσο μακριά και να βρίσκονται. Όσο αφορά τις υπηρεσίες επικοινωνίας που έγιναν άμεσα δημοφιλείς είναι το twitter, το Facebook, το MySpace, το Hotmail, το Gmail, δικτυακές τραπεζικές υπηρεσίες κ.α. με δυνατότητα κάποιου να μπορεί να τις χρησιμοποιεί όλες με ασφάλεια και διακριτικότητα.

Ο κος Τζέρεμι Τόουμαν, σαν χρήστης πολλών διαδικτυακών υπηρεσιών αναρωτήθηκε τι θα συμβεί στους λογαριασμούς ηλεκτρονικής αλληλογραφίας του, το blog που διατηρεί και ενημερώνει τακτικά, το site που ανεβάζει φωτογραφίες με προσωπικές και οικογενειακές στιγμές, τον διαδικτυακό χώρο που ανεβάζει έγγραφα με προσωπικές σημειώσεις, κτλ, αν πεθάνει αναπάντεχα ή του συμβεί κάποιο κακό και δεν μπορεί πλέον να επικοινωνεί με τον κόσμο γύρω του. Το πιθανότερο είναι ότι θα χαθούν αφού κανείς δεν θα έχει πρόσβαση σε αυτά καθώς θα χρειαστεί να έχει τον κωδικό ασφαλείας.

Μια νέα διαδικτυακή εφαρμογή που βρίσκεται σε alpha φάση ανάπτυξης αλλά δουλεύει ήδη εξαιρετικά στεγάζεται στην ιστοσελίδα http://paper.li και επιτρέπει σε κάθε φέρελπι εκδότη να διαμορφώσει τη δική του εφημερίδα η οποία είναι άμεσα προσβάσιμη στο διαδίκτυο.

Πιο συγκεκριμένα, η εφαρμογή συνδέεται με τον λογαριασμό twitter του «εκδότη» και έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει πληροφορίες από αυτόν τον λογαριασμό προκειμένου να τις «στοιχειοθετήσει» με μορφή κλασικής εφημερίδας σε μια ιστοσελίδα που επικαιροποιείται σε 24ωρη βάση ώστε κάθε νέα «έκδοση» της εφημερίδας να περιλαμβάνει τις ειδήσεις της ημέρας.

Τι είναι, ποιόν αφορά και στην τελική τι με νοιάζει;

Νομίζω ότι ο καθένας μπορεί πλέον να διαπιστώσει ότι οι αναζητήσεις του στο διαδίκτυο δεν περιορίζονται μόνο σε απλό κείμενο. Ψάχνουμε για φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης, χαζεύουμε στο YouTube βίντεο για να περάσουμε την ώρα μας ή ψάχνουμε για συγκρίσεις προϊόντων που θα καθορίσουν την επόμενη γκατζετίστικη μας αγορά, βλέπουμε online ολόκληρες εκπομπές από παλιές ή τρέχουσες σειρές ελληνικές και ξένες, παρακολουθούμε μέχρι και ειδήσεις.

Όλα τα παραπάνω, καθώς και άλλα που πιθανώς να παραλείπω, αποτελούν περιεχόμενο που χρειάζεται αρκετή ταχύτητα (bandwidth) για να φορτωθεί στους υπολογιστές μας σε ικανό χρόνο και να το δούμε με άνεση. Στο εξωτερικό είναι ακόμη μεγαλύτερο το πρόβλημα καθώς πολλοί μεγάλοι τηλεοπτικοί παραγωγοί παραδίδουν το περιεχόμενο τους online στον τελικό χρήστη είτε απευθείας μέσω της ιστοσελίδας τους είτε μέσω κάποιας υπηρεσίας τρίτων.

Μια πρόσφατη είδηση στον χώρο της τεχνολογίας που ήθελε την Google και την Verizon να ετοιμάζουν συνεργασία σύμφωνα με την οποία η τελευταία θα είχε διαθέσιμο περισσότερο bandwidth σε χρήστες που θα είχαν σαν προορισμό τον δημοφιλή ιστότοπο YouTube της πρώτης, με κάποια άγνωστη προς το παρόν αμοιβή, έφερε στο προσκήνιο της επικαιρότητας το θέμα της ουδετερότητας του διαδικτύου.

Δημιουργός AmorInvictus

Όταν ακούτε το όνομα Zeus (Δίας) λογικά σας έρχεται στο νου ο Έλληνας Ολύμπιος θεός, πατέρας του Δωδεκάθεου της αρχαιότητας ή αν είστε παιχνιδομανείς, το παιχνίδι στρατηγικής Zeus: Master of Olympus της Impression Games.

Στον κόσμο του διαδικτύου όμως Zeus είναι το όνομα ενός trojan malware (κακόβουλου λογισμικού), Ουκρανικής κατά πάσα πιθανότητα καταγωγής. Το συγκεκριμένο λογισμικό έχει γίνει πονοκέφαλος για πολλούς χρήστες του διαδικτύου που έπεσαν θύματα του.